Sadıcına “ne ölüne ne ölüme” diyen Sancar, Gediz’i ölmüş kabul eder ve sefirin kızından sonra sadıcı için de kalbinde bir mezar kazıp acısını derinlerine gömer. Gediz ise gerçekle karşılaşınca dağılır. Sadıcı, kader ortağı, suç ortağı Sancar Efe artık yoktur ve Gediz buna dayanamamaktadır.
Gediz’le Sancar’ın ayrılması sadece bu iki kafadarı etkilemez. Nesillerdir omuz omuza yazılan ortak tarih son bulmuştur çünkü. Yakında yapılacak Yörük Toyu’nda dedelerden adet olduğu üzere karşı karşıya zeybek oynamalarını isteyen gaziler de, yörükler de onlara kızgındır.
Nare ise, iş hayatının olaylı ilk gününde defterine yeni amacını yazar: “Bu kalın kafalı sadıçları birleştir.” Onun yüzünden ayrılan sadıçları tekrar birleştirmenin bir yolunu bulacak, Sancar’ın “deprem” diye tanımladığı varlığının yarattığı enkazın altından ikisini de kurtaracaktır.