De hel van Breendonk

Tijdens de Tweede Wereldoorlog worden Joden, verzetsstrijders en politiek andersdenkenden massaal opgesloten in het fort van Breendonk. Breendonk is onder het nazibewind officieel de enige plek in België en Noord-Frankrijk waar mag worden gemarteld: in 1942 wordt er een folterkamer geïnstalleerd waar gevangenen gewelddadig worden ondervraagd. Breendonk is de laatste plaats waar de nazi’s informatie uit de verzetsmensen kunnen slaan, alvorens ze te deporteren naar de vergeetput van de concentratie- en vernietigingskampen in het oosten. 207 Breendonk-gevangenen worden in Breendonk terechtgesteld. Van de 3600 gevangenen die in het kamp belanden, zal ongeveer de helft de oorlog niet overleven. Gevangenen worden er ontmenselijkt, blootgesteld aan willekeurige terreur en onderworpen aan vreselijke dwangarbeid. Het kamp geniet al tijdens de oorlog een verschrikkelijke reputatie, de Hel van Breendonk is ook dan al een begrip.