Olav prosi Märthę, aby ta wpłynęła na prezydenta Roosevelta i zachęciła sojuszników do wsparcia walki z nazistami. Ale prezydent obiecał swoim rodakom, że uchroni kraj przed wojną. Krytyka Märthy odbija się negatywnie na ich przyjaźni. Ale później znajduje sposób, aby umożliwić mu dotrzymanie obietnic wyborczych, a jednocześnie pomóc Norwegii i jej sojusznikom.