- Wydanie oryginalne
-
Wydajność platformy
- Poprzedni odcinek S03E10 - Homeless for the Holidays
- Numer S03E11
- Czas trwania odcinka 45 minuty
-
Dyrektor
Jonathan Kaplan
-
Pisarz
Paul Manning
- Kraj Stany Zjednoczone
- Język oryginału Angielski
- Gatunki Dramat, Romans
-
Linki zewnętrzne
StronaTVDB
Strona IMDB
Strona TheMovieDB -
Ostatnia aktualizacja
30 septembre 2026 - 19:47
na 11 bazach danych
Night Shift
En vue de son passage devant la commission de titularisation, le Dr Weaver veut mener une étude sur le personnel de nuit. Elle cherche un cobaye pour les différentes expériences. Lydia refuse, malgré les 50 dollars à la clé. Jeanie accepte, moins pour l'argent que pour exprimer sa reconnaissance vis-à-vis du médecin qui la soutient dans sa séropositivité... Le service a dépassé le budget prévu ; deux postes d'infirmières doivent être supprimés. Carol Hathaway est chargée de les désigner... Puis avec le Dr Ross, elle procède au contrôle du matériel du service. Les anciens amants évoquent leur passé commun... Le Dr Ross refuse ensuite de croire Charlie qui prétend avoir besoin d'argent pour payer son souteneur. L'adolescente revient plus tard dans le service : elle a été battue et violée ! Carter ne supporte plus les jérémiades de Gant qui se plaint de la dureté et de l'intransigeance du Dr Benton à son égard. Ce dernier veut effectuer un autre stage de pédiatrie pour lequel les recommandations du Dr Keaton, qui s'apprête à partir pour le Pakistan, sont indispensables. Il la rejoint dans son bureau et la découvre, enlacée avec Carter... Le Dr Greene diagnostique un cas de méningite. La patiente refuse d'être soignée et le service juridique exige le respect de cette décision. Pourtant le Dr Greene décide d'intervenir... Il entame par ailleurs une liaison avec l'infirmière Chuni Marquez.
Premiera 12. sezonu „Chicago Med” odbędzie się 7 października 2026 roku — a to oznacza, że do powrotu jednego z najpopularniejszych medycznych dramatów telewizyjnych zostały tylko 14 dni. Produkcja ze świata One Chicago, sygnowana nazwiskami Dicka Wolfa i Matta Olmsteada, wraca z odcinkiem otwierającym, który od razu wrzuci lekarzy z Gaffney Chicago Medical Center w sam środek kryzysu: strzały podczas wesela doprowadzą do chaosu na izbie przyjęć, Sharon Goodwin będzie musiała walczyć o swoją pozycję w obliczu groźby zwolnienia, a Hannah Asher podejmie ważną decyzję podczas urlopu macierzyńskiego. Jeśli „Chicago Med” w ostatnich latach wypadło wam z radarów, to właśnie teraz jest najlepszy moment, by wrócić do serialu i dodać sezon 12 do obserwowanych na BetaSeries.
„Chicago Med” od początku opiera się na prostym, ale niezwykle skutecznym założeniu: każdego dnia lekarze i pielęgniarki w Chicago mierzą się z przypadkami, w których medycyna zderza się z etyką, emocjami, presją czasu i prywatnymi dramatami. Po 11 sezonach i 219 odcinkach serial ma już rozbudowaną historię, ale przed premierą sezonu 12 nie trzeba nadrabiać wszystkiego od zera. Wystarczy pamiętać, że sercem opowieści pozostaje szpital, w którym decyzje podejmowane w kilka sekund mogą zmienić życie pacjentów i personelu. To nie jest tylko serial o diagnozach — to opowieść o ludziach, którzy próbują zachować empatię, kiedy system, budżety, przełożeni i własne życie prywatne coraz mocniej ich dociskają.
Dla widzów powracających po przerwie najważniejsze są trzy filary. Po pierwsze: Sharon Goodwin, grana przez S. Epathę Merkerson, wciąż symbolizuje administracyjne sumienie szpitala. To postać, która potrafi być twarda, ale nigdy nie jest obojętna, dlatego zapowiedź, że w premierze sezonu 12 będzie musiała bronić się przed zwolnieniem, brzmi jak jeden z najmocniejszych punktów startowych od lat. Po drugie: Dr Daniel Charles, w interpretacji Olivera Platta, pozostaje jednym z najbardziej fascynujących lekarzy w telewizji medycznej — psychiatra, który często widzi więcej niż reszta zespołu, ale sam nie jest wolny od emocjonalnych ciężarów. Po trzecie: Maggie Lockwood, grana przez Marlyne Barrett, to osoba spinająca chaos ostrego dyżuru w całość, czyli bohaterka, bez której napięcie „Chicago Med” nie miałoby tak ludzkiego rytmu.
