Pod pozorem filmu dokumentalnego o bezrobotnym poszukującym pracy w celu powrotu na rynek pracy, dyrektor wykonawczy (który zmienia się w każdym odcinku) przebiera się i pod pretekstem kręcenia reportażu przechodzi krótkie szkolenia w różnych zawodach w ramach firmy, którą kieruje.
Pomaga mu w tym po jednym pracowniku z każdej dziedziny. Fakt, że pracownicy są świadomi, iż są filmowani, może wywołać efekt Hawthorne’a – czyli zmianę w ich zachowaniu wynikającą ze świadomości, że są obserwowani.
Odcinek kończy się wezwaniem pracowników, którzy pełnili rolę mentorów dla stażysty, do gabinetu dyrektora. Tam dyrektor wymienia uwagi krytyczne i nieprawidłowości, po czym na zakończenie chwali zalety swoich pracowników, takie jak ich poświęcenie, motywacja i tak dalej.